A song about Jesse.

For years I have tried to finish a book about the short life of my first son. Apparently the trauma was still too big and so it was difficult for me to write about him. I thought about making music to become more comfortable with my own feelings. In the fall of 2018 I decided to take lessons.

Now I have written a few songs and play the piano a little bit. Music is so fulfilling. It can be an emotional rollercoaster as well that exhausts me.

Playing with other singer-songwriters is great fun. And so is listening to other musicians. Music brings me ‘out of my head’ into my heart. I find inspiration everywhere, but nature is is one of the best places to find lyrics and melodies. This journey has been very healing.

When I was a little girl I wrote songs and now, over forty years later, its time to return to my first love: music

Een liedje over Jesse.

Al jaren probeer ik een boek af te ronden over het korte leven van mijn eerste zoontje. Het bleek nog steeds een te groot trauma en het was te moeilijk voor me om over hem te schrijven. Ik dacht erover muziek te gaan maken om zo dichter bij mijn gevoel te geraken. In de herfst van 2018 geleden besloot ik lessen te gaan volgen.

Inmiddels heb ik een paar liedjes geschreven waarbij ik mezelf op de piano begeleid. Muziek geeft zoveel voldoening. Maar het is ook een emotionele rollercoaster die me soms behoorlijk uitput.

Met andere muzikanten of zangers samen spelen is ontzettend leuk. Luisteren naar andere singer-songwriters ook. Muziek brengt me ‘uit het hoofd’ rechtstreeks naar mijn hart. Inspiratie is overal maar de natuur is een van de fijnste plekken om tot teksten en melodieën te komen. Deze reis is heel helend geweest.

Als kind schreef ik al songteksten en nu, ruim veertig jaar later is het blijkbaar tijd om terug te keren naar mijn eerste liefde: muziek.

Stam is makkelijk
stevige schors
om kern gebouwd
de bast tastbaar

waar ik bij kan
is zichtbaar
makkelijk
vast te houden
als ik wil

Takken zijn makkelijk
kronkel vingers 
om lucht geklemd
het blad grillig

waar ik bij kan
is vruchtbaar
kwetsbaar
te plukken 
als ik wil 

Top is makkelijk
goud geel
om kruin gevormd
het hoofd verheven

waar ik bij kan
kan ik dromen
en verlangen 
verder reiken 
als ik wil

ik kan het 
ik kan haar 
bereiken
als ik wil

als ik wil 
kan ik het 

Wortels zijn makkelijk
net onder oppervlak
op zoek naar oorsprong
onder wat ik zie 

daar kan ik 
- dat kan heel makkelijk -
niet moeilijk
daar kan ik bij 
waar ik bij kan 

Daaronder
wat daaronder
waar ik niet bij kan
als ik wil
niet bij kan

waar ik duister 
waar ik niet weten
waar ik heen zal
waar ik niet bij kan

daar 
ga ik 
vandaag

waar ik niet bij kan




Nicolette Moes
16 mei 2021

I wrote this for my beloved when I started writing songs. On a hot summerday in 2019 I sang it for the first time on a boat for some of my best friends.

In 2020 I started recording and here you can listen to the result. Hope you enjoy!

Schrijven is niet iets wat je voor de buitenwereld doet. Althans, ik niet. Ik schrijf om uiting te geven aan mijn binnenwereld. Het voelt als noodzaak om woorden aan elkaar te rijgen in zinnen, hoewel noodzaak misschien wat te zwaar klinkt. Al zoekende naar verwoording kom ik vanzelf tot bijvoorbeeld verlichting van een zwaar gemoed, of tot een oplossing voor een probleem. Steeds vaker echter wil mijn binnenwereld alleen maar wat aandacht, even wat licht op een schaduwrijk plekje. Of schrijven over iets moois, iets liefs, om dat gevoel nogmaals te beleven en te vangen in woorden. Een gedicht is daar heel geschikt voor, omdat het ritme, de herhaling, iets heeft van een stukje kunst dat ‘af’ is. Die afronding voel ik ook bij een schilderij dat klaar is, of een liedje. Ik voel dan in mijn lichaam de opluchting, een verlichting. Tot die tijd is er een soort onrust, een gevoel dat je nog door moet gaan.

Schrijven voelt ook als spelen. Ik voel de energie stromen en ben me soms bewust van geluiden om me heen. Meestal zijn dat vogels, een kerkklok, of het getik van het gordijn dat meedanst met een briesje en daarbij zachtjes het raam raakt. Vogels maken de meeste indruk. Een merel die ’s morgens zijn klanken laat horen. Of de meeslepende roep van een meeuw, ver weg, maar het klaaglijke hoge tonen worden met gemak door de lucht meegenomen. Het raakt me. In mijn spel kan ik mijn ogen sluiten en me wanen in het groene Mohagene in Costa Rica, wakker wordend in mijn tent. Dan weet ik dat Mercedes allang de was staat op te hangen bijvoorbeeld. Of ik lig in een hangmat in Portugal, loom tussen de bomen in de vallei. Of gewoon in bed, in ons huis in Holland, koffie naast me terwijl ik de toetsen aanraak op mijn virtuele toetsenbord. Er komt geen pen aan te pas. Hoewel..ik ga een tekst schrijven voor een liedje. De eerste zin heb ik al. Soms hoor ik ook de melodie. En dat liedje, dat schrijf ik op papier. Dan kan ik lekker strepen en krassen en pijltjes zetten. Zo van: dit is de brug. Dit is het refrein. De meeuwen lachen. Daar is mijn teken: ze zijn het eens.

Wat is geluk? Betekent geluk de afwezigheid van verdriet? Gaan gelukkige mensen alleen maar fluitend door het leven? Heeft geluk een kleur? Op deze en andere vragen wordt antwoord gegeven!

Lees de boeiende verhalen van bekende en onbekende Nederlanders over dit onderwerp.

Met o.a. journalist Frénk van der Linden en acteur Peter Faber. Het voorwoord werd geschreven door prof dr. Jan Swinkels, die als psychiater veel kennis over levensgeluk vergaarde.

 

 

 

 

Op zaterdag 4 en zondag 5 februari vindt de geluksroute weer plaats in Haarlem. Vele geluksbrengers doen wat hen inspireert en geluk brengt. Dat willen zij delen met anderen. Ik doe ook mee.Op zondag 5 februari geef ik een interactieve lezing en praat over geluk met andere Haarlemmers 🙂

Hier kunt u het gehele programma bekijken van geluksbrengers en geluksplukkers!               Meedoen? Neem contact op met de organisatie! U bent van harte welkom!

https://www.haarlemmarketing.nl/uitagenda/overzicht/2150535930/geluksroute-haarlem

 

‘Heeft geluk een kleur?’ is te verkrijgen via een mailtje naar mooseness@protonmail.com

Veel leesplezier 🙂

Finding your voice, what does that mean? What does that mean to you? After interviewing people about happiness I now have taken on a new project. I wondered a lot after my booklaunch what it is I want to do ‘in the world’. What brings me the highest excitement and joy? What am I good at? Well, I love to write, I love to expand my own awareness and bring some comfort to others. But especially, I like to give people a voice. So, listening to others and sharing whatever lives inside of them can be- in my view- of tremendous value to others.

Encouraging you to listen to your own voice, your own heart and sharing what you have found is something I find very appealing. I have always wondered; how do others do this? In other words: how do you live, how do you shape the world you live in? Was there a time when you thought no one was listening? Or maybe you thought you had nothing to say?

Anyway, if you want to use your voice and have something to say, or when you think you are boring and have nothing to give this world, take on this challenge and I`ll prove you wrong! Just kidding, because I know everyone has something unique to give to this world. So let me know if you want to join me. Leave a message on my website ( your e-mailaddress is private) and lets talk about ‘Finding your voice!’

I would love to hear from you! Happy 2017!

Wat een geweldig jaar was dit. Het is avond en nog een uurtje of zes en we denderen 2017 in. Afgelopen jaar stond echt in het teken van ‘uit je comfort-zone’. Een paar jaar geleden beloofde ik mezelf alles uit het leven te halen. Dat hield in dat ik de grenzen opzocht. Wat wil ik graag en durf ik dat ook? Kan ik het wel? En waarom niet gewoon doen omdat je het leuk vindt? Dus in januari van dit jaar kreeg ik een cadeau van mijn lief en mocht liedjes gaan opnemen in een echte studio. Ik nam twee vriendinnen mee waarmee ik op mijn 50- ste verjaardag had gezongen. Wat een lol. Wat een dankbaarheid! Een echte cd gemaakt!

Daarna werd het theater in mijn schoot geworpen! Dat was een enorme uitdaging! Alle dingen die ik als kind graag deed mocht ik weer gaan doen! Wat vond ik het eng! En wat vond ik het leuk! Met vier professionele operazangers zongen we operastukken en maakten we bewegingstheater. Na maanden oefenen stonden we vier keer in de Meervaart in Amsterdam. Wat een ongelooflijk kick gaf dat! Met het stuk De Tegenstanders gaven we alle meningen rondom het vluchtelingendebat een stem. Het had heel wat voeten in de aarde voordat ik eindelijk mijn eigen stem gevonden had in dit gebeuren.

Toen moest het boek af: ‘Heeft geluk een kleur?’ kreeg eindelijk haar vorm en een dag voor mijn 51-ste verjaardag had ik mijn eerste boekpresentatie. Daar stond ik dan naast mijn dierbaren en werd mijn boek aangeprijsd door Frénk van der Linden. Wat een blijdschap! Wat heeft 2016 veel dromen in vervulling laten gaan. Ik voel me zo dankbaar en zo op mijn plek in deze wereld. Eigenlijk kan ik niet wachten tot het volgende avontuur. Dankjewel mooi jaar. Ik zal je niet vergeten. Uit je comfort-zone betekent groei. Ik deed mijn eerste live-interview in het engels! Maar het betekent niet alleen maar leuke dingen doen. Soms stond het zweet in mijn handen en bonkte mijn hart. Af en toe was ik misselijk van angst. En toch- als je kwetsbaar mag zijn en blijven, dan zit daar het meeste geluk. Accepteren dat je je kwetsbaar voelt. Accepteren dat je bang bent en dan toch springen! Op naar 2017!